Γαλλικός πνευματισμός

Γαλλικός πνευματισμός

Ανρί Μπεργκσόν

Ανρί Μπεργκσόν

Σχολή: Γαλλικός πνευματισμός

Περίοδος: Σύγχρονη Φιλοσοφία (τέλη 19ου–20ός αι.)

Ο Γαλλικός Πνευματισμός είναι φιλοσοφικό ρεύμα που αναπτύχθηκε στη Γαλλία από τα τέλη του 18ου έως τα μέσα του 20ού αιώνα και υποστηρίζει ότι το πνεύμα αποτελεί πρωταρχική πραγματικότητα, ανεξάρτητη από την ύλη. Αντιτίθεται στον υλισμό και τον θετικισμό, προτάσσοντας την εσωτερική εμπειρία, την συνείδηση, την intuition και την ελευθερία της βούλησης ως κλειδιά για την κατανόηση της φύσης και του ανθρώπου. Κεντρικοί εκπρόσωποι είναι οι Maine de Biran, Félix Ravaisson, Jules Lachelier, Émile Boutroux και Henri Bergson. Ο Bergson, ιδιαίτερα, ανέδειξε την έννοια της «ζωτικής ορμής» και την υπεροχή της διαίσθησης έναντι της λογικής στην πρόσβαση στην πραγματικότητα. Ο Γαλλικός Πνευματισμός επηρέασε τη φιλοσοφία της δράσης, την ψυχολογία, την παιδαγωγική και τη μεταφυσική, και αποτέλεσε αντίβαρο στον επιστημονικό ορθολογισμό της εποχής. Προωθεί μια μη μηχανιστική αντίληψη του κόσμου, όπου η ζωή και η σκέψη δεν ανάγονται σε υλικά αίτια αλλά ερμηνεύονται ως πνευματικές διεργασίες.