Εμπειρισμός

Εμπειρισμός

Ντέιβιντ Χιουμ

Ντέιβιντ Χιουμ

Σχολή: Εμπειρισμός

Περίοδος: Διαφωτισμός & Κλασική Νεωτερικότητα (18ος–19ος αι.)

Φράνσις Μπέικον

Φράνσις Μπέικον

Σχολή: Εμπειρισμός

Περίοδος: Αναγέννηση & Πρώιμη Νεωτερικότητα (15ος–17ος αι.)

Ο Εμπειρισμός είναι φιλοσοφική θεωρία της γνώσης που υποστηρίζει ότι όλη η γνώση προέρχεται από την εμπειρία των αισθήσεων και όχι από έμφυτες ιδέες ή καθαρή λογική. Θεμελιώθηκε κυρίως από στοχαστές του Διαφωτισμού όπως ο John Locke, ο George Berkeley και ο David Hume, και αντιτίθεται στον Ορθολογισμό, που δίνει προτεραιότητα στη λογική και τις έμφυτες έννοιες. Οι εμπειριστές θεωρούν ότι ο νους είναι αρχικά ‘tabula rasa’ (άγραφος πίνακας) και γεμίζει με γνώσεις μέσω της εμπειρίας. Η παρατήρηση, η αίσθηση και η εμπειρική επαλήθευση είναι τα βασικά εργαλεία για την κατανόηση του κόσμου. Ο Εμπειρισμός αποτέλεσε τη βάση για την ανάπτυξη της επιστημονικής μεθόδου, καθώς δίνει έμφαση στην παρατήρηση και το πείραμα. Σύμφωνα με τον Hume, ακόμα και έννοιες όπως η αιτιότητα δεν μπορούν να αποδειχθούν λογικά, αλλά βασίζονται σε συνήθεια και συνεχή συνύπαρξη γεγονότων. Ο Εμπειρισμός έχει επηρεάσει βαθιά τη φιλοσοφία, την επιστήμη και την εκπαίδευση, προωθώντας την ιδέα ότι η γνώση είναι αβέβαιη, αναθεωρήσιμη και εξαρτάται από την εμπειρία.