Επικουρισμός

Επικουρισμός

Επίκουρος

Επίκουρος

Σχολή: Επικουρισμός

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Ο Επικουρισμός είναι φιλοσοφικό σύστημα που θεμελιώθηκε από τον Επίκουρο τον 4ο αιώνα π.Χ. και προτάσσει την απόλαυση ως το ύψιστο αγαθό, όχι όμως με την έννοια της ακολασίας, αλλά ως απουσία σωματικού πόνου (απονία) και ψυχικής ταραχής (αταραξία). Ο Επίκουρος δίδασκε ότι η ευτυχία επιτυγχάνεται με μέτρο, φρόνηση και απλότητα, αποφεύγοντας τις περιττές επιθυμίες και τους φόβους, ιδιαίτερα τον φόβο του θανάτου και των θεών. Η φιλία θεωρείται βασικό στοιχείο της ευδαιμονίας, ενώ η ενασχόληση με την πολιτική απορρίπτεται ως πηγή άγχους. Ο Επικουρισμός είναι υλιστικός και ατομιστικός, βασισμένος στην ατομική εμπειρία και την παρατήρηση της φύσης. Παρά την παρερμηνεία του ως ηδονισμός, προωθεί μια λιτή και ενάρετη ζωή, με στόχο την εσωτερική γαλήνη και την ελευθερία από φόβους και επιθυμίες.