Ηπειρωτική Φιλοσοφία / Γαλλικός Νιτσεϊσμός

Ηπειρωτική Φιλοσοφία / Γαλλικός Νιτσεϊσμός

Ζωρζ Μπατάιγ

Ζωρζ Μπατάιγ

Σχολή: Ηπειρωτική Φιλοσοφία, Γαλλικός Νιτσεϊσμός

Περίοδος: Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.)

Η Ηπειρωτική Φιλοσοφία είναι σύνολο φιλοσοφικών ρευμάτων που αναπτύχθηκαν κυρίως στη Γερμανία και τη Γαλλία από τον 19ο αιώνα και μετά, ως αντίθεση προς την Αναλυτική Φιλοσοφία. Περιλαμβάνει κινήματα όπως ο Γερμανικός Ιδεαλισμός, η Φαινομενολογία, ο Υπαρξισμός, η Ερμηνευτική, ο Δομισμός, ο Μεταδομισμός και η Κριτική Θεωρία. Εστιάζει στην ιστορικότητα της εμπειρίας, την πολιτισμική και γλωσσική διαμεσολάβηση της γνώσης και την ενότητα θεωρίας και πράξης, συχνά με στόχο την προσωπική ή κοινωνική μεταμόρφωση. Ο Γαλλικός Νιτσεϊσμός είναι φιλοσοφικό ρεύμα που αναπτύχθηκε κυρίως στη Γαλλία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν στοχαστές όπως οι Foucault, Deleuze, Derrida και Bataille στράφηκαν στον Nietzsche ως εναλλακτική στον υπαρξισμό του Sartre και στον ανθρωπισμό της Τρίτης Δημοκρατίας. Αντί να εστιάζουν στον άνθρωπο ως κέντρο της φιλοσοφίας, όπως ο Sartre, οι Γάλλοι Νιτσεϊστές ανέδειξαν την έννοια της δύναμης, της αποδόμησης της μεταφυσικής και της κριτικής της λογικής και της αλήθειας. Ο Foucault, για παράδειγμα, υιοθέτησε την έννοια της «δύναμης-γνώσης» και την ιδέα ότι η αλήθεια είναι ιστορικά και πολιτισμικά κατασκευασμένη. Ο Γαλλικός Νιτσεϊσμός συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του μεταδομισμού και της μεταμοντέρνας σκέψης, επηρεάζοντας όχι μόνο τη φιλοσοφία αλλά και την τέχνη, την πολιτική και την κοινωνική θεωρία.