Ηπειρωτική Φιλοσοφία

Ηπειρωτική Φιλοσοφία

Ζακ Ντεριντά

Ζακ Ντεριντά

Σχολή: Ηπειρωτική φιλοσοφία

Περίοδος: Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.)

Ζαν Μποντριγιάρ

Ζαν Μποντριγιάρ

Σχολή: Ηπειρωτική φιλοσοφία

Περίοδος: Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.)

Λους Ιριγκαρέ

Λους Ιριγκαρέ

Σχολή: Ηπειρωτική φιλοσοφία

Περίοδος: Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.)

Σλάβοϊ Ζίζεκ

Σλάβοϊ Ζίζεκ

Σχολή: Ηπειρωτική Φιλοσοφία

Περίοδος: Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.)

Χάνα Άρεντ

Χάνα Άρεντ

Σχολή: Ηπειρωτική Φιλοσοφία

Περίοδος: Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.)

Χέρμπερτ Μαρκούζε

Χέρμπερτ Μαρκούζε

Σχολή: Ηπειρωτική Φιλοσοφία

Περίοδος: Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.)

Η Ηπειρωτική Φιλοσοφία είναι σύνολο φιλοσοφικών ρευμάτων που αναπτύχθηκαν κυρίως στη Γερμανία και τη Γαλλία από τον 19ο αιώνα και μετά, ως αντίθεση προς την Αναλυτική Φιλοσοφία του αγγλοσαξονικού κόσμου. Περιλαμβάνει κινήματα όπως ο Γερμανικός Ιδεαλισμός, η Φαινομενολογία, ο Υπαρξισμός, η Ερμηνευτική, ο Δομισμός, ο Μεταδομισμός και η Κριτική Θεωρία. Κεντρικοί φιλόσοφοι είναι οι Kant, Hegel, Husserl, Heidegger, Sartre, Foucault και Derrida. Η Ηπειρωτική Φιλοσοφία εστιάζει στην ιστορικότητα της εμπειρίας, την πολιτισμική και γλωσσική διαμεσολάβηση της γνώσης και την ενότητα θεωρίας και πράξης. Αντί να αναλύει μεμονωμένα προβλήματα, εξετάζει τις συνθήκες υπό τις οποίες προκύπτει η σκέψη και η εμπειρία, συχνά με στόχο την προσωπική ή κοινωνική μεταμόρφωση