Κλασική Ελληνική

Κλασική Ελληνική

Σωκράτης

Σωκράτης

Σχολή: Κλασική Ελληνική

Περίοδος: Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία (6ος–4ος αι. π.Χ.)

Η Κλασική Ελληνική είναι η μορφή της αρχαίας ελληνικής γλώσσας που χρησιμοποιήθηκε κατά την Κλασική Περίοδο της Ελλάδας, περίπου από το 500 έως το 323 π.Χ., δηλαδή από την πτώση των τυράννων στην Αθήνα έως τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ήταν η γλώσσα του Περικλή, του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, και χρησιμοποιήθηκε σε φιλοσοφικά, ιστορικά, ιατρικά και λογοτεχνικά έργα που διαμόρφωσαν τον δυτικό πολιτισμό. Η Κλασική Ελληνική χαρακτηρίζεται από πλούσιο λεξιλόγιο, σύνθετη γραμματική και ευέλικτη σύνταξη, και αποτέλεσε τη βάση για τη μεταγενέστερη Ελληνιστική Κοινή. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην Αθήνα, αλλά επηρέασε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο μέσω της πολιτιστικής ακμής της εποχής, της δημοκρατίας, της τραγωδίας, της ρητορικής και της επιστήμης