Λακανική ψυχανάλυση

Λακανική ψυχανάλυση

Ζακ Λακάν

Ζακ Λακάν

Σχολή: Λακανική ψυχανάλυση

Περίοδος: Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.)

Η Λακανική ψυχανάλυση είναι θεωρητικό και κλινικό ρεύμα που αναπτύχθηκε από τον Γάλλο ψυχίατρο και ψυχαναλυτή Ζακ Λακάν (1901–1981), ο οποίος επιδίωξε μια «επιστροφή στον Φρόυντ» μέσω της γλωσσολογίας, της λογικής και της τοπολογίας. Κεντρική θέση έχει η ιδέα ότι το ασυνείδητο είναι δομημένο σαν γλώσσα, και το υποκείμενο είναι διχασμένο, παράγωγο του σημαίνοντος. Ο Λακάν εισήγαγε τρεις τάξεις της ψυχικής πραγματικότητας: το Συμβολικό (νόμος, γλώσσα), το Φαντασιακό (εικόνα, ναρκισσισμός) και το Πραγματικό (ό,τι δεν μπορεί να ειπωθεί). Θεμελιώδεις έννοιες είναι το στάδιο του καθρέφτη, το Όνομα-του-Πατρός, η επιθυμία του Άλλου, το αντικείμενο α ως αίτιο της επιθυμίας και η διάκλειση ως μη εγγραφή του σημαίνοντος. Η Λακανική ψυχανάλυση δεν στοχεύει στην εξάλειψη του συμπτώματος, αλλά στην αλλαγή θέσης του υποκειμένου απέναντι στην επιθυμία και την απόλαυση του