Μεταμοντερνισμός

Μεταμοντερνισμός

Ζαν-Φρανσουά Λυοτάρ

Ζαν-Φρανσουά Λυοτάρ

Σχολή: Μεταμοντερνισμός

Περίοδος: Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.)

Ο Μεταμοντερνισμός είναι φιλοσοφικό και πολιτισμικό ρεύμα που εμφανίστηκε στα μέσα του 20ού αιώνα ως αντίδραση στις βεβαιότητες του Διαφωτισμού και του Μοντερνισμού. Χαρακτηρίζεται από σκεπτικισμό απέναντι στην έννοια της αντικειμενικής αλήθειας, απόρριψη των ‘μεγάλων αφηγήσεων’ (όπως η πρόοδος, η λογική και η επιστήμη) και έμφαση στην υποκειμενικότητα, την ειρωνεία και την πολυφωνία. Σύμφωνα με στοχαστές όπως ο Jean-François Lyotard, η μεταμοντέρνα σκέψη αποδομεί τις καθολικές θεωρίες και προτείνει την ύπαρξη πολλαπλών, τοπικών και αντιφατικών αφηγήσεων. Ο Jacques Derrida ανέπτυξε τη ‘αποδόμηση’, μια μέθοδο ανάλυσης που δείχνει πώς τα κείμενα και οι έννοιες είναι ασταθή και εξαρτώνται από το πλαίσιο και τη γλώσσα. Ο Jean Baudrillard εισήγαγε την έννοια της ‘υπερπραγματικότητας’, όπου η αναπαράσταση υπερβαίνει την πραγματικότητα και δημιουργεί έναν κόσμο εικόνων χωρίς αναφορά στο πραγματικό. Ο Μεταμοντερνισμός επηρέασε την τέχνη, τη λογοτεχνία, την αρχιτεκτονική και την κοινωνική θεωρία, προωθώντας την ανάμειξη στυλ, την ειρωνεία, την ανατροπή των ορίων και την αμφισβήτηση της αυθεντίας. Παρά τις αντιφάσεις του, παραμένει σημαντικό εργαλείο για την κατανόηση της σύγχρονης κουλτούρας και της πολυπλοκότητας της ανθρώπινης εμπειρίας.