Νεοπλατωνισμός

Νεοπλατωνισμός

Αυγουστίνος Ιππώνος

Αυγουστίνος Ιππώνος

Σχολή: Νεοπλατωνισμός

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Πλωτίνος

Πλωτίνος

Σχολή: Νεοπλατωνισμός

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Ο Νεοπλατωνισμός είναι φιλοσοφικό ρεύμα της ύστερης αρχαιότητας (3ος–6ος αι. μ.Χ.) που αναβιώνει και επεκτείνει τη σκέψη του Πλάτωνα, ενσωματώνοντας στοιχεία μυστικισμού, μεταφυσικής και θεολογίας. Ιδρυτής του θεωρείται ο Πλωτίνος, ο οποίος διατύπωσε ένα σύστημα τριών βασικών αρχών: το «Έν» (υπέρτατη πηγή όλων), ο Νους (κόσμος των ιδεών) και η Ψυχή (σύνδεσμος μεταξύ νοητού και αισθητού κόσμου). Η πραγματικότητα εκπορεύεται από το Έν μέσω μιας διαδικασίας υπερχείλισης, και ο σκοπός του ανθρώπου είναι η επιστροφή στην ενότητα με το Έν μέσω κάθαρσης και ενάρετου βίου. Ο Νεοπλατωνισμός επηρέασε βαθιά τη χριστιανική θεολογία, τη μυστικιστική σκέψη και τη φιλοσοφία της Αναγέννησης, ενώ σημαντικοί εκπρόσωποι του ήταν ο Πορφύριος, ο Ιάμβλιχος, ο Πρόκλος και η Υπατία