Πλατωνισμός

Πλατωνισμός

Πλάτων

Πλάτων

Σχολή: Πλατωνισμός

Περίοδος: Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία (6ος–4ος αι. π.Χ.)

Ο Πλατωνισμός είναι φιλοσοφικό σύστημα που πηγάζει από τη σκέψη του Πλάτωνα και εστιάζει στην ύπαρξη αιώνιων, αμετάβλητων Ιδεών ή Μορφών που αποτελούν την αληθινή πραγματικότητα, σε αντίθεση με τον αισθητό κόσμο που είναι ατελής και μεταβαλλόμενος. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, τα αντικείμενα που αντιλαμβανόμαστε είναι ατελή αντίγραφα αυτών των Ιδεών, οι οποίες υπάρχουν σε έναν υπεραισθητό κόσμο και μπορούν να γίνουν αντιληπτές μόνο μέσω της λογικής και της διανοητικής ενόρασης. Η ψυχή, για τον Πλάτωνα, είναι αθάνατη και έχει γνώση των Ιδεών από πριν την ενσάρκωσή της, γνώση που μπορεί να ανακαλέσει μέσω της διαδικασίας της ανάμνησης (anamnesis). Ο Πλατωνισμός επηρέασε βαθιά τη μεταφυσική, την ηθική και την πολιτική φιλοσοφία, ενώ αποτέλεσε βάση για μεταγενέστερα ρεύματα όπως ο Νεοπλατωνισμός, ο Χριστιανικός Πλατωνισμός και η φιλοσοφία των Μαθηματικών, όπου οι αριθμοί θεωρούνται αφηρημένες οντότητες ανεξάρτητες από τον φυσικό κόσμο. Στον Πλατωνισμό, η Ιδέα του Αγαθού είναι η υπέρτατη μορφή, πηγή όλων των άλλων Ιδεών και της γνώσης, και αποτελεί τον τελικό στόχο της φιλοσοφικής αναζήτησης.