Πολιτικός Ρεαλισμός

Πολιτικός Ρεαλισμός

Νικολό Μακιαβέλι

Νικολό Μακιαβέλι

Σχολή: Πολιτικός Ρεαλισμός

Περίοδος: Αναγέννηση & Πρώιμη Νεωτερικότητα (15ος–17ος αι.)

Ο Πολιτικός Ρεαλισμός είναι θεωρία της πολιτικής φιλοσοφίας και των διεθνών σχέσεων που εστιάζει στην ισχύ, την εθνική ασφάλεια και το συμφέρον του κράτους ως κύριους παράγοντες της πολιτικής δράσης. Αντίθετα με ιδεαλιστικές προσεγγίσεις που προτάσσουν την ηθική ή τη συνεργασία, ο ρεαλισμός υποστηρίζει ότι τα κράτη δρουν σε ένα αναρχικό διεθνές σύστημα, χωρίς υπέρτατη αρχή, και επιδιώκουν την επιβίωσή τους μέσω της ισχύος. Κλασικοί στοχαστές όπως ο Θουκυδίδης, ο Μακιαβέλι και ο Χομπς επηρέασαν τον ρεαλισμό, ενώ στον 20ό αιώνα διαμορφώθηκε από θεωρητικούς όπως ο Hans Morgenthau και ο E.H. Carr. Ο ρεαλισμός θεωρεί ότι η ανθρώπινη φύση είναι ανταγωνιστική, και ότι οι διεθνείς σχέσεις χαρακτηρίζονται από σύγκρουση και ανταγωνισμό. Σύμφωνα με τον Morgenthau, η πολιτική καθορίζεται από αντικειμενικούς νόμους που πηγάζουν από την ανθρώπινη φύση, και το συμφέρον ορίζεται με όρους ισχύος. Υπάρχουν παραλλαγές όπως ο νεορεαλισμός (Kenneth Waltz), που εστιάζει στη δομή του διεθνούς συστήματος, και ο νεοκλασικός ρεαλισμός, που συνδυάζει εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Ο Πολιτικός Ρεαλισμός παραμένει κεντρική θεωρία στην ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής και των διεθνών σχέσεων, ειδικά σε περιόδους κρίσης και γεωπολιτικής αστάθειας.