Πυθαγορισμός

Πυθαγορισμός

Πυθαγόρας

Πυθαγόρας

Σχολή: Πυθαγορισμός

Περίοδος: Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία (6ος–4ος αι. π.Χ.)

Ο Πυθαγορισμός είναι φιλοσοφικό και θρησκευτικό ρεύμα που ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από τον Πυθαγόρα στη νότια Ιταλία και συνδυάζει μεταφυσική, μαθηματική σκέψη και μυστικισμό. Κεντρική του ιδέα είναι ότι η πραγματικότητα διέπεται από αριθμούς και αρμονίες, και ότι η γνώση του κόσμου προκύπτει μέσω της μαθηματικής τάξης. Οι Πυθαγόρειοι πίστευαν στην μετενσάρκωση της ψυχής (μετεμψύχωση), στην ηθική κάθαρση μέσω της φιλοσοφίας και της μουσικής, και ακολουθούσαν αυστηρούς κανόνες ζωής, όπως σιωπή, διατροφικές απαγορεύσεις και πνευματική πειθαρχία. Η σχολή τους ήταν οργανωμένη ως θρησκευτική αδελφότητα, με εσωτερική ιεραρχία και μυστικά διδάγματα. Ο Πυθαγόρας θεωρούσε ότι η ψυχή μπορεί να ενωθεί με το θείο μέσω της γνώσης και της αρμονίας, και ότι η μουσική εκφράζει τις μαθηματικές σχέσεις του σύμπαντος. Ο Πυθαγορισμός επηρέασε βαθιά τον Πλάτωνα, τον Νεοπλατωνισμό και τη φιλοσοφία των Μαθηματικών, ενώ η έννοια της τετρακτύος (ιερός αριθμός 10) συμβόλιζε την τελειότητα και την κοσμική τάξη. Παρά τον μυστικισμό του, ο Πυθαγορισμός συνέβαλε στην ανάπτυξη της επιστήμης, της ηθικής και της μεταφυσικής σκέψης στη Δυτική φιλοσοφία.