Ρωμαϊκή Εποχή και η Ελληνορωμαϊκή Σκέψη

Ρωμαϊκή Εποχή και η Ελληνορωμαϊκή Σκέψη
(3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Αυγουστίνος Ιππώνος

Αυγουστίνος Ιππώνος

Σχολή: Νεοπλατωνισμός

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Επίκουρος

Επίκουρος

Σχολή: Επικουρισμός

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Ζήνων

Ζήνων

Σχολή: Ελεατική Σχολή

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Κικέρων

Κικέρων

Σχολή: Δεν εντάσεται σε σχολή

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Μάρκος Αυρήλιος

Μάρκος Αυρήλιος

Σχολή: Στωικισμός

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Πλωτίνος

Πλωτίνος

Σχολή: Νεοπλατωνισμός

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Σενέκας

Σενέκας

Σχολή: Στωικισμός

Περίοδος: Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.)

Η Ρωμαϊκή Εποχή και η Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.) αντιπροσωπεύουν μια περίοδο έντονης πολιτισμικής σύνθεσης και φιλοσοφικής μετουσίωσης. Η Ρώμη, καθώς επεκτεινόταν και αφομοίωνε τον ελληνικό πολιτισμό, ανέπτυξε ένα πρακτικό και νομικό πνεύμα, ενώ διατήρησε τη φιλοσοφική παράδοση των Ελλήνων. Η Στωική και η Επικούρεια φιλοσοφία ευδοκίμησαν, προωθώντας ιδέες περί αυτοκυριαρχίας, εσωτερικής ελευθερίας και ευδαιμονίας μέσω του λογικού βίου. Φιλόσοφοι όπως ο Σενέκας, ο Επίκτητος και ο Μάρκος Αυρήλιος ενσάρκωσαν τις αρχές της Στωικής ηθικής, συνδυάζοντας την αυτογνωσία με την πολιτική δράση. Παράλληλα, η Πλατωνική και Αριστοτελική σκέψη επανερμηνεύτηκαν μέσω του Νεοπλατωνισμού, με τον Πλωτίνο να αναδεικνύει τη μυστική ένωση του ανθρώπου με το Ένα και την πνευματική ανάταση ως σκοπό της ζωής. Η ελληνορωμαϊκή φιλοσοφία συνέβαλε στη γέννηση μιας πνευματικής κληρονομιάς που θα επηρέαζε βαθιά τη χριστιανική θεολογία και τη μεσαιωνική σκέψη, ενσαρκώνοντας την ένωση λογικής, ηθικής και μεταφυσικής αναζήτησης μέσα σε ένα μεταβαλλόμενο αυτοκρατορικό και πολιτισμικό τοπίο.