Φαινομενολογία

Φαινομενολογία

Έντμουντ Χούσερλ

Έντμουντ Χούσερλ

Σχολή: Φαινομενολογία

Περίοδος: Σύγχρονη Φιλοσοφία (τέλη 19ου–20ός αι.)

Μάρτιν Χάιντεγκερ

Μάρτιν Χάιντεγκερ

Σχολή: Φαινομενολογία

Περίοδος: Σύγχρονη Φιλοσοφία (τέλη 19ου–20ός αι.)

Η φαινομενολογία είναι φιλοσοφικό ρεύμα που εστιάζει στην άμεση εμπειρία και στη συνείδηση όπως βιώνονται από το υποκείμενο, χωρίς την παρέμβαση θεωριών ή προκαταλήψεων για τον εξωτερικό κόσμο. Ξεκίνησε με τον Edmund Husserl, ο οποίος εισήγαγε την ‘εποχή’ — την αναστολή κρίσης για την ύπαρξη του κόσμου — ώστε να εξεταστεί η εμπειρία καθαυτή. Κεντρική της ιδέα είναι η πρόθεση: κάθε εμπειρία της συνείδησης είναι εμπειρία κάποιου αντικειμένου. Η φαινομενολογία δεν επιδιώκει ερμηνείες αλλά ακριβή περιγραφή του βιώματος όπως δίνεται. Επηρέασε φιλοσόφους όπως οι Heidegger, Sartre και Merleau-Ponty, και εφαρμόστηκε σε πολλούς τομείς όπως η ψυχολογία, η αισθητική και η αρχιτεκτονική. Για παράδειγμα, ενώ ένα ρολόι μπορεί να περιγραφεί μηχανικά, η φαινομενολογία επικεντρώνεται στο πώς εμφανίζεται και βιώνεται από τον παρατηρητή: η μορφή του, οι συνειρμοί που προκαλεί, η θέση του στο χώρο. Μέσω της φαινομενολογικής προσέγγισης, επιχειρείται η κατανόηση της εμπειρίας με αυθεντικό και άμεσο τρόπο, αποκαλύπτοντας τις βαθύτερες δομές του νοήματος στην ανθρώπινη αντίληψη.