Ζιλ Ντελέζ

Ζιλ Ντελέζ

Μεταμοντέρνα & Ενεργή Φιλοσοφία Πράξης (20ός–21ος αι.) Μεταστρουκτουραλισμός
Ζιλ Ντελέζ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Όταν ο Νίτσε επαινεί τον εγωισμό, είναι πάντα με έναν επιθετικό ή πολεμικό τρόπο, ενάντια στις αρετές, ενάντια στην αρετή της αδιαφορίας. Αλλά στην πραγματικότητα ο εγωισμός είναι μια κακή ερμηνεία της θέλησης, ακριβώς όπως ο ατομισμός είναι μια κακή ερμηνεία της δύναμης. Για να υπάρξει εγωισμός είναι απαραίτητο να υπάρξει ένα εγώ."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Ο εγωισμός, μια παρεξήγηση της θέλησης. Η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην αυτοπραγμάτωση, όχι στην κυριαρχία. Ας ξεπεράσουμε τον εγωισμό, ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Ο εγωισμός, μια παρεξήγηση της θέλησης. Η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην αυτοπραγμάτωση, όχι στην κυριαρχία. Ας ξεπεράσουμε τον εγωισμό, ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, ας δημιουργήσουμε έναν κόσμο βασισμένο στην αλληλεγγύη και την αμοιβαία φροντίδα!"
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Ζιλ Ντελέζ γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1925 στο Παρίσι και πέθανε στις 4 Νοεμβρίου 1995 στην ίδια πόλη. Υπήρξε Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας, βασική μορφή του μεταμοντέρνου και του μεταστρουκτουραλισμού. Σπούδασε στη Σορβόννη και δίδαξε σε πανεπιστήμια όπως το Παρίσι VIII, όπου συνεργάστηκε με τον ψυχαναλυτή Φελίξ Γκουαταρί. Μαζί συνέγραψαν τα έργα Anti-Oedipus και A Thousand Plateaus, που αποτέλεσαν τομείς-σταθμούς στη ριζοσπαστική πολιτική και φιλοσοφική σκέψη. Στο Difference and Repetition (1968), ανέπτυξε την έννοια της διαφοράς ως θεμελιώδους στοιχείου της ύπαρξης. Υποστήριξε τη δημιουργία εννοιών αντί της ανάλυσης, και προώθησε τη φιλοσοφία ως πράξη αντίστασης. Η σκέψη του επηρέασε βαθιά την αισθητική, την ψυχανάλυση και τη θεωρία του κινηματογράφου, ενώ παραμένει σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη φιλοσοφία.