Η Αναγέννηση και η Πρώιμη Νεωτερικότητα (15ος-17ος αι.) υπήρξε μια εποχή κοσμογονικών αλλαγών. Οι φιλόσοφοι αυτής της περιόδου δεν φοβήθηκαν να αμφισβητήσουν τις καθιερωμένες αλήθειες, στρέφοντας το βλέμμα από τον Θεό στον άνθρωπο και τις δυνατότητές του. Με την ανθρωπιστική τους ματιά, έθεσαν τις βάσεις για την επιστημονική επανάσταση, την κριτική σκέψη και την αναζήτηση της γνώσης μέσα από την παρατήρηση και τον λόγο. Από τον Μακιαβέλι που ανέλυσε την πολιτική εξουσία με ψυχρό ρεαλισμό, μέχρι τον Μονταίνιο που διερεύνησε το ίδιο το «εγώ» με σκεπτικισμό, οι στοχαστές αυτοί γκρέμισαν παλιά δόγματα και έχτισαν τις πνευματικές γέφυρες προς τη σύγχρονη εποχή. Η τόλμη τους να αναζητήσουν νέους δρόμους μάς θυμίζει τη διαρκή αξία της αμφισβήτησης και της πνευματικής ελευθερίας.