Άνταμ Σμιθ

Άνταμ Σμιθ

Διαφωτισμός & Κλασική Νεωτερικότητα (18ος–19ος αι.) Κλασική Οικονομία
Άνταμ Σμιθ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Έκαστος άνθρωπος, αναμφιβόλως, εκ φύσεως, πρωτίστως και κυρίως συνιστάται στην δική του φροντίδα· και δεδομένου ότι είναι καταλληλότερος να φροντίσει τον εαυτό του παρά οποιονδήποτε άλλον, είναι ορθό και δίκαιο να συμβαίνει τούτο."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Κάθε ψυχή, από την ίδια της τη γέννηση, καλείται να περιφρουρήσει πρώτα τον εαυτό της. Είναι σοφό, είναι δίκαιο, να αγκαλιάζουμε την αυτοφροντίδα ως το πρώτο και πιο σημαντικό μας καθήκον."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Κάθε ψυχή, από την ίδια της τη γέννηση, καλείται να περιφρουρήσει πρώτα και πάνω απ' όλα τον εαυτό της. Γιατί ποιος άλλος γνωρίζει καλύτερα τις ανάγκες της. Είναι σοφό, είναι δίκαιο, να αγκαλιάζουμε την αυτοφροντίδα ως το πρώτο και πιο σημαντικό μας καθήκον."
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε το 1723 και πέθανε το 1790.
Ο Άνταμ Σμιθ ήταν Σκωτσέζος φιλόσοφος και οικονομολόγος, θεμελιωτής της κλασικής οικονομικής θεωρίας και εξέχουσα μορφή του Σκωτικού Διαφωτισμού. Με το έργο “Ο Πλούτος των Εθνών” εισήγαγε την έννοια της “αόρατης χειρός”, υποστηρίζοντας ότι η ατομική επιδίωξη συμφέροντος μπορεί να οδηγήσει στην ευημερία της κοινωνίας. Στο προγενέστερο έργο του “Θεωρία των Ηθικών Συναισθημάτων” ανέλυσε τη σημασία της ενσυναίσθησης και του ηθικού αισθήματος για τη συνοχή της κοινωνίας. Πίστευε ότι η ελευθερία, η αυτονομία και η ηθική κρίση αποτελούν βάσεις του κοινωνικού ορθολογισμού. Η σκέψη του δεν περιορίστηκε στην οικονομία αλλά ενσωμάτωσε φιλοσοφικές και κοινωνικές παραμέτρους, δημιουργώντας μια σύνθεση που παραμένει επίκαιρη. Ο Σμιθ άφησε πίσω του πνευματική κληρονομιά που εμπνέει την οικονομική επιστήμη και τον φιλελευθερισμό.