Ντέιβιντ Χιουμ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Εκείνο το οποίο προκαλεί την μεγαλυτερη έκπληξη σε όσους εξετάζουν τις ανθρώπινες υποθέσεις με φιλοσοφική οπτική, είναι η ευκολία με την οποία οι πολλοί κυβερνώνται από τους λίγους· και η σιωπηρή υποταγή με την οποία οι άνθρωποι παραιτούνται από τα δικά τους αισθήματα και πάθη, προς όφελος των κυβερνώντων."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Γιατί, ω άνθρωπε, παραδίνεις τόσο εύκολα τον εαυτό σου. Γιατί αφήνεις τους λίγους να καθορίζουν τη μοίρα των πολλών. Μην σβήσεις την φωνή σου, μην θυσιάσεις την ψυχή σου."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Γιατί, ω άνθρωπε, παραδίνεις τόσο εύκολα τον εαυτό σου. Γιατί αφήνεις τους λίγους να καθορίζουν τη μοίρα των πολλών. Πού πήγε η φλόγα της ατομικότητας, η δύναμη της κρίσης. Μην σβήσεις την φωνή σου, μην θυσιάσεις την ψυχή σου! Εγέρθητι!"
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε το 1711 και πέθανε το 1776.
Ο Ντέιβιντ Χιουμ ήταν ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του Σκωτικού Διαφωτισμού, γνωστός για τον ριζοσπαστικό εμπειρισμό και τον σκεπτικισμό του. Πίστευε ότι η γνώση μας προέρχεται αποκλειστικά από την εμπειρία και αρνήθηκε την έννοια της αιτιότητας ως αντικειμενικό δεσμό. Το έργο του “A Treatise of Human Nature” θεωρείται θεμελιώδες στην φιλοσοφία του νου και της ηθικής. Υποστήριξε ότι η λογική είναι υποταγμένη στα πάθη και ότι οι ηθικές κρίσεις βασίζονται στο συναίσθημα. Η σκέψη του επηρέασε βαθιά τον Καντ, τον αναλυτικό φιλοσοφικό στοχασμό και την επιστημολογία του 20ού αιώνα. Παρά τις αντιδράσεις της εποχής του, διαμόρφωσε ένα κοσμικό και ανθρωποκεντρικό πλαίσιο σκέψης που παραμένει επίκαιρο.
Ο Ντέιβιντ Χιουμ ήταν ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του Σκωτικού Διαφωτισμού, γνωστός για τον ριζοσπαστικό εμπειρισμό και τον σκεπτικισμό του. Πίστευε ότι η γνώση μας προέρχεται αποκλειστικά από την εμπειρία και αρνήθηκε την έννοια της αιτιότητας ως αντικειμενικό δεσμό. Το έργο του “A Treatise of Human Nature” θεωρείται θεμελιώδες στην φιλοσοφία του νου και της ηθικής. Υποστήριξε ότι η λογική είναι υποταγμένη στα πάθη και ότι οι ηθικές κρίσεις βασίζονται στο συναίσθημα. Η σκέψη του επηρέασε βαθιά τον Καντ, τον αναλυτικό φιλοσοφικό στοχασμό και την επιστημολογία του 20ού αιώνα. Παρά τις αντιδράσεις της εποχής του, διαμόρφωσε ένα κοσμικό και ανθρωποκεντρικό πλαίσιο σκέψης που παραμένει επίκαιρο.