Φράνσις Μπέικον

Φράνσις Μπέικον

Αναγέννηση & Πρώιμη Νεωτερικότητα (15ος–17ος αι.) Εμπειρισμός
Φράνσις Μπέικον
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Είναι αλήθεια ότι μπορεί να ισχύει σε αυτά τα πράγματα, η οποία είναι η γενική ρίζα της δεισιδαιμονίας· συγκεκριμένα, ότι οι άνθρωποι παρατηρούν πότε τα πράγματα πετυχαίνουν, και όχι πότε αστοχούν· και δεσμεύουν στη μνήμη το ένα, και ξεχνούν και προσπερνούν το άλλο."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Η ανθρώπινη μνήμη είναι επιλεκτική. Θυμόμαστε τις επιτυχίες, ξεχνάμε τις αποτυχίες. Αυτή είναι η βάση των προκαταλήψεων και των δεισιδαιμονιών. Ας αναζητήσουμε την αλήθεια με ανοιχτό μυαλό!"
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Η ανθρώπινη μνήμη είναι επιλεκτική. Θυμόμαστε τις επιτυχίες, ξεχνάμε τις αποτυχίες. Αυτή είναι η βάση των προκαταλήψεων και των δεισιδαιμονιών. Ας αμφισβητήσουμε τις βεβαιότητές μας, ας αναζητήσουμε την αλήθεια με ανοιχτό μυαλό!"
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Φράνσις Μπέικον γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1561 στο Λονδίνο και πέθανε στις 9 Απριλίου 1626 στο Χάιγκεϊτ. Ήταν Άγγλος φιλόσοφος, πολιτικός και θεμελιωτής της εμπειριστικής σκέψης. Υπηρέτησε ως Γενικός Εισαγγελέας και Λόρδος Καγκελάριος της Αγγλίας υπό τον Ιάκωβο Α΄. Ανέπτυξε τη λεγόμενη «Μπεϊκονική μέθοδο», μια νέα προσέγγιση στη γνώση βασισμένη στην παρατήρηση και την επαγωγική λογική. Στο έργο του Novum Organum (1620) υποστήριξε ότι η επιστήμη πρέπει να βασίζεται σε πειραματισμό και απόρριψη προκαταλήψεων, τις οποίες ονόμασε «είδωλα» της σκέψης. Πίστευε ότι η γνώση πρέπει να υπηρετεί την πρόοδο και την ανακούφιση της ανθρωπότητας. Παρά την πολιτική του πτώση λόγω κατηγοριών για δωροδοκία, αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη συγγραφή και στην προώθηση της επιστημονικής μεθόδου