Άν Κόνγουεϊ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"...το πλάσμα είναι πάντα ικανό για έναν απώτερο και τελειότερο βαθμό ζωής, επ' άπειρον, και όμως δεν μπορεί ποτέ να φτάσει να είναι ίσο με τον Θεό· διότι Αυτός είναι ακόμα άπειρα πιο τέλειος από ένα πλάσμα, στην υψηλότερη ανύψωση ή τελειότητά του..."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Η τελειότητα είναι ένας αέναος δρόμος. Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι, να εξελιχθούμε, να πλησιάσουμε τον Θεό, αλλά δεν μπορούμε ποτέ να τον φτάσουμε. Ας μην σταματήσουμε ποτέ να προσπαθούμε για το καλύτερο."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Η τελειότητα είναι ένας αέναος δρόμος. Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι, να εξελιχθούμε, να πλησιάσουμε τον Θεό, αλλά δεν μπορούμε ποτέ να τον φτάσουμε. Ας μην σταματήσουμε ποτέ να προσπαθούμε για το καλύτερο."
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε το 1631 και πέθανε το 1679.
Η Άν Κόνγουεϊ ήταν Αγγλίδα φιλόσοφος του 17ου αιώνα, πρωτοπόρος της μεταφυσικής σκέψης και από τις πρώτες γυναίκες με σημαντική συμβολή στη νεότερη φιλοσοφία. Επηρεασμένη από τους Καίμπριτζ Πλατωνιστές και τον Χένρι Μορ, ανέπτυξε μια θεωρία μοναδισμού, υποστηρίζοντας ότι η φύση αποτελείται από μία ενιαία ουσία με ζωή και αντίληψη, απορρίπτοντας τον δυϊσμό του Καρτέσιου. Το έργο της “The Principles of the Most Ancient and Modern Philosophy” εκδόθηκε μετά τον θάνατό της και επηρέασε τον Λάιμπνιτς. Υπέφερε από χρόνιες ημικρανίες, γεγονός που την οδήγησε σε φιλοσοφική ενασχόληση εντός του σπιτιού της. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της ασπάστηκε τον Κουακερισμό, αναζητώντας πνευματική αλήθεια πέρα από τις συμβατικές θρησκευτικές δομές. Η σκέψη της συνδύασε μυστικισμό, λογική και ανθρωπισμό, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στη φιλοσοφική ιστορία.
Η Άν Κόνγουεϊ ήταν Αγγλίδα φιλόσοφος του 17ου αιώνα, πρωτοπόρος της μεταφυσικής σκέψης και από τις πρώτες γυναίκες με σημαντική συμβολή στη νεότερη φιλοσοφία. Επηρεασμένη από τους Καίμπριτζ Πλατωνιστές και τον Χένρι Μορ, ανέπτυξε μια θεωρία μοναδισμού, υποστηρίζοντας ότι η φύση αποτελείται από μία ενιαία ουσία με ζωή και αντίληψη, απορρίπτοντας τον δυϊσμό του Καρτέσιου. Το έργο της “The Principles of the Most Ancient and Modern Philosophy” εκδόθηκε μετά τον θάνατό της και επηρέασε τον Λάιμπνιτς. Υπέφερε από χρόνιες ημικρανίες, γεγονός που την οδήγησε σε φιλοσοφική ενασχόληση εντός του σπιτιού της. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της ασπάστηκε τον Κουακερισμό, αναζητώντας πνευματική αλήθεια πέρα από τις συμβατικές θρησκευτικές δομές. Η σκέψη της συνδύασε μυστικισμό, λογική και ανθρωπισμό, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στη φιλοσοφική ιστορία.