Άρθουρ Σοπενχάουερ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Η ευφυΐα επιτυγχάνει έναν στόχο αόρατο στους υπολοίπους, ενώ το ταλέντο καταφέρνει να πλήξει έναν στόχο που κανείς άλλος δεν μπορεί."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Το ταλέντο πετυχαίνει τον στόχο που όλοι βλέπουν, αλλά κανείς δεν μπορεί. Η ιδιοφυΐα αποκαλύπτει και πετυχαίνει τον στόχο που κανείς άλλος δεν αντιλαμβάνεται."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Το ταλέντο πετυχαίνει τον στόχο που όλοι βλέπουν, αλλά κανείς άλλος δεν μπορεί. Η ιδιοφυΐα αποκαλύπτει και πετυχαίνει τον στόχο που κανείς άλλος δεν είχε δει."
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε το 1788 και πέθανε το 1860.
Ο Άρθουρ Σοπενχάουερ ήταν Γερμανός φιλόσοφος, γνωστός για τον απαισιόδοξο στοχασμό του και την πρωτοποριακή θεώρηση της “βούλησης” ως κινητήρια δύναμη της ύπαρξης. Επηρεασμένος από τον Καντ και τις ανατολικές φιλοσοφίες, θεωρούσε πως ο κόσμος είναι ένα προϊόν της βούλησης και της αναπαράστασης — όπου η βούληση δεν υπόκειται στη λογική αλλά είναι μια τυφλή, ανεξέλεγκτη ενέργεια. Το κύριο έργο του “Ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση” επηρέασε βαθύτατα τον Νίτσε, τον Βάγκνερ και την ψυχολογία του 20ού αιώνα. Αντιλαμβανόταν την τέχνη και την αποσύνδεση από την επιθυμία ως τα μόνα μονοπάτια προς τη λύτρωση. Η σκέψη του παραμένει προκλητικά επίκαιρη.
Ο Άρθουρ Σοπενχάουερ ήταν Γερμανός φιλόσοφος, γνωστός για τον απαισιόδοξο στοχασμό του και την πρωτοποριακή θεώρηση της “βούλησης” ως κινητήρια δύναμη της ύπαρξης. Επηρεασμένος από τον Καντ και τις ανατολικές φιλοσοφίες, θεωρούσε πως ο κόσμος είναι ένα προϊόν της βούλησης και της αναπαράστασης — όπου η βούληση δεν υπόκειται στη λογική αλλά είναι μια τυφλή, ανεξέλεγκτη ενέργεια. Το κύριο έργο του “Ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση” επηρέασε βαθύτατα τον Νίτσε, τον Βάγκνερ και την ψυχολογία του 20ού αιώνα. Αντιλαμβανόταν την τέχνη και την αποσύνδεση από την επιθυμία ως τα μόνα μονοπάτια προς τη λύτρωση. Η σκέψη του παραμένει προκλητικά επίκαιρη.