Άρθουρ Σοπενχάουερ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Ο Σπινόζα διατείνεται ότι, εάν μία πέτρα που έχει εκσφενδονιστεί στον αέρα διέθετε συνείδηση, θα πίστευε ότι κινείται εκούσια. Προσθέτω δε τούτο μόνον, ότι η πέτρα θα είχε δίκιο. Η ώθηση που της δόθηκε είναι για την πέτρα αυτό που είναι το κίνητρο για εμένα, και αυτό που στην περίπτωση της πέτρας εμφανίζεται ως συνοχή, βαρύτητα, ακαμψία, είναι στην εσωτερική της φύση το ίδιο με αυτό που αναγνωρίζω στον εαυτό μου ως βούληση, και αυτό που η πέτρα επίσης, εάν της δινόταν γνώση, θα αναγνώριζε ως βούληση."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Είμαστε σαν την πέτρα που νομίζει ότι πετά ελεύθερα, αγνοώντας το χέρι που την έριξε. Η ψευδαίσθηση της ελεύθερης βούλησης."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Νιώθεις σαν πέτρα που κυλά. Ακόμα κι αν νομίζεις ότι σε σπρώχνουν, θυμήσου: η δύναμη που σε κινεί είναι κομμάτι της δικής σου, μοναδικής βούλησης. Αγκάλιασέ το!"
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε το 1788 και πέθανε το 1860.
Ο Άρθουρ Σοπενχάουερ ήταν Γερμανός φιλόσοφος, γνωστός για τον απαισιόδοξο στοχασμό του και την πρωτοποριακή θεώρηση της “βούλησης” ως κινητήρια δύναμη της ύπαρξης. Επηρεασμένος από τον Καντ και τις ανατολικές φιλοσοφίες, θεωρούσε πως ο κόσμος είναι ένα προϊόν της βούλησης και της αναπαράστασης — όπου η βούληση δεν υπόκειται στη λογική αλλά είναι μια τυφλή, ανεξέλεγκτη ενέργεια. Το κύριο έργο του “Ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση” επηρέασε βαθύτατα τον Νίτσε, τον Βάγκνερ και την ψυχολογία του 20ού αιώνα. Αντιλαμβανόταν την τέχνη και την αποσύνδεση από την επιθυμία ως τα μόνα μονοπάτια προς τη λύτρωση. Η σκέψη του παραμένει προκλητικά επίκαιρη.
Ο Άρθουρ Σοπενχάουερ ήταν Γερμανός φιλόσοφος, γνωστός για τον απαισιόδοξο στοχασμό του και την πρωτοποριακή θεώρηση της “βούλησης” ως κινητήρια δύναμη της ύπαρξης. Επηρεασμένος από τον Καντ και τις ανατολικές φιλοσοφίες, θεωρούσε πως ο κόσμος είναι ένα προϊόν της βούλησης και της αναπαράστασης — όπου η βούληση δεν υπόκειται στη λογική αλλά είναι μια τυφλή, ανεξέλεγκτη ενέργεια. Το κύριο έργο του “Ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση” επηρέασε βαθύτατα τον Νίτσε, τον Βάγκνερ και την ψυχολογία του 20ού αιώνα. Αντιλαμβανόταν την τέχνη και την αποσύνδεση από την επιθυμία ως τα μόνα μονοπάτια προς τη λύτρωση. Η σκέψη του παραμένει προκλητικά επίκαιρη.