Άρθουρ Σοπενχάουερ

Άρθουρ Σοπενχάουερ

Διαφωτισμός & Κλασική Νεωτερικότητα (18ος–19ος αι.) Μετα-καντιανισμός
Άρθουρ Σοπενχάουερ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Ως εκ τούτου, επειδή η χριστιανική ηθική παραλείπει τα ζώα από την εξέτασή της... συνεπώς στην φιλοσοφική ηθική αυτά αυτομάτως τίθενται εκτός νόμου. Είναι απλώς πράγματα , απλά μέσα για την επίτευξη κάθε είδους σκοπού. Και έτσι είναι κατάλληλα για ζωοτομή, για κυνήγι ελαφιών, ταυρομαχίες, ιπποδρομίες, κ.λπ., και μπορούν να μαστιγωθούν μέχρι θανάτου καθώς αγωνίζονται με βαριά κάρα λατομείου. Ντροπή σε μια τέτοια ηθική... που αποτυγχάνει να αναγνωρίσει την Αιώνια Πραγματικότητα που είναι έμφυτη σε καθετί που έχει ζωή, και που λάμπει με ακατανόητη σημασία από όλα τα μάτια που βλέπουν τον ήλιο!"
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Η χριστιανική ηθική αφήνει παραλείπει τα ζώα και η φιλοσοφία τα βγάζει εκτός νόμου! Τα βλέπουμε σαν αντικείμενα, σαν εργαλεία για τους σκοπούς μας. Ντροπή μας! Δεν βλέπουμε το φως που λάμπει στα μάτια τους. Ας ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής μας!"
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Η χριστιανική ηθική αφήνει τα ζώα έξω. Τότε η φιλοσοφία τα βγάζει κι αυτά εκτός νόμου! Τα βλέπουμε σαν αντικείμενα, σαν εργαλεία για τους σκοπούς μας. Ζωοτομές, κυνήγι, αγώνες... Μαστιγώνουμε μέχρι θανάτου πλάσματα που υποφέρουν. Ντροπή μας! Δεν βλέπουμε την αιώνια αλήθεια που υπάρχει σε κάθε ζωντανό πλάσμα. Δεν βλέπουμε το φως που λάμπει στα μάτια τους. Ας ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής μας!"
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε το 1788 και πέθανε το 1860.
Ο Άρθουρ Σοπενχάουερ ήταν Γερμανός φιλόσοφος, γνωστός για τον απαισιόδοξο στοχασμό του και την πρωτοποριακή θεώρηση της “βούλησης” ως κινητήρια δύναμη της ύπαρξης. Επηρεασμένος από τον Καντ και τις ανατολικές φιλοσοφίες, θεωρούσε πως ο κόσμος είναι ένα προϊόν της βούλησης και της αναπαράστασης — όπου η βούληση δεν υπόκειται στη λογική αλλά είναι μια τυφλή, ανεξέλεγκτη ενέργεια. Το κύριο έργο του “Ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση” επηρέασε βαθύτατα τον Νίτσε, τον Βάγκνερ και την ψυχολογία του 20ού αιώνα. Αντιλαμβανόταν την τέχνη και την αποσύνδεση από την επιθυμία ως τα μόνα μονοπάτια προς τη λύτρωση. Η σκέψη του παραμένει προκλητικά επίκαιρη.