Έντουαρντ Σαΐντ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Η Ανατολή που εμφανίζεται στον Οριενταλισμό, λοιπόν, είναι ένα σύστημα αναπαραστάσεων που διαμορφώνεται από ένα σύνολο δυνάμεων που έφεραν την Ανατολή στη Δυτική μάθηση, τη Δυτική συνείδηση και, αργότερα, στη Δυτική αυτοκρατορία. ... Η Ανατολή είναι η σκηνή στην οποία περιορίζεται ολόκληρη η Ανατολή. Σε αυτή τη σκηνή θα εμφανιστούν οι φιγούρες των οποίων ο ρόλος είναι να αντιπροσωπεύσουν το μεγαλύτερο σύνολο από το οποίο προέρχονται. Η Ανατολή τότε φαίνεται να είναι, όχι μια απεριόριστη επέκταση πέρα από τον οικείο ευρωπαϊκό κόσμο, αλλά μάλλον ένα κλειστό πεδίο, μια θεατρική σκηνή προσαρτημένη στην Ευρώπη."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Η Ανατολή, ένας καθρέφτης της Δύσης. Η Ανατολή, ένα σκηνικό για δυτικά όνειρα και φόβους. Ας αμφισβητήσουμε τις στερεοτυπικές εικόνες, ας ανακαλύψουμε την αληθινή Ανατολή."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Η Ανατολή, ένας καθρέφτης της Δύσης. Η Ανατολή, ένα σκηνικό για τα δυτικά όνειρα και τους δυτικούς φόβους. Ας αμφισβητήσουμε τις στερεοτυπικές εικόνες, ας ανακαλύψουμε την αληθινή Ανατολή."
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Έντουαρντ Σαΐντ γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1935 στην Ιερουσαλήμ και πέθανε στις 24 Σεπτεμβρίου 2003 στη Νέα Υόρκη. Ήταν Παλαιστινιοαμερικανός φιλόσοφος, λογοτεχνικός κριτικός και πολιτικός ακτιβιστής, θεμελιωτής της μετααποικιακής θεωρίας. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και έγινε ευρύτερα γνωστός με το έργο Orientalism (1978), όπου ανέλυσε πώς η Δύση κατασκευάζει στερεοτυπικές εικόνες για την Ανατολή, υποστηρίζοντας ότι αυτές οι αναπαραστάσεις εξυπηρετούν αποικιακές και πολιτικές σκοπιμότητες. Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων και μέλος του Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου. Στο έργο του Culture and Imperialism (1993) συνέχισε την κριτική του στη δυτική πολιτισμική κυριαρχία. Η σκέψη του επηρέασε βαθιά τις ανθρωπιστικές επιστήμες, ενώ συνδύασε φιλοσοφία, πολιτική και λογοτεχνία με στόχο την ανάδειξη της φωνής των καταπιεσμένων.