Έντουαρντ Σαΐντ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Το παραδοσιακό πανεπιστήμιο, η ηγεμονία του ντετερμινισμού και του θετικισμού, η πραγμοποίηση του ιδεολογικού αστικού ανθρωπισμού , τα άκαμπτα εμπόδια μεταξύ των ακαδημαϊκών ειδικοτήτων: ήταν ισχυρές αντιδράσεις σε όλα αυτά που συνέδεσαν μαζί τέτοιους σημαίνοντες προγόνους του σημερινού λογοτεχνικού θεωρητικού όπως οι Saussure, Lukács, Bataille, Lévi-Strauss, Freud, Nietzsche και Marx. Η θεωρία πρότεινε τον εαυτό της ως μια σύνθεση που υπερβαίνει τα μικρά φέουδα εντός του κόσμου της διανοητικής παραγωγής, και ήταν φανερά ελπιδοφόρο ως αποτέλεσμα ότι όλοι οι τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας θα μπορούσαν να ιδωθούν, και να βιωθούν, ως ενότητα."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Κάποτε, το όνειρο ήταν να ενωθεί κάθε γνώση, κάθε πτυχή της ζωής, σε μια μεγάλη, αρμονική σύνθεση. Ένα όνειρο ενότητας."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Ένας νέος κόσμος ιδεών. Η θεωρία αμφισβητεί τα κατεστημένα, σπάει τα όρια, ενώνει την γνώση. Ας ανοίξουμε το μυαλό μας, ας αγκαλιάσουμε την αλλαγή, ας δημιουργήσουμε ένα μέλλον καλύτερο για όλους!"
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Έντουαρντ Σαΐντ γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1935 στην Ιερουσαλήμ και πέθανε στις 24 Σεπτεμβρίου 2003 στη Νέα Υόρκη. Ήταν Παλαιστινιοαμερικανός φιλόσοφος, λογοτεχνικός κριτικός και πολιτικός ακτιβιστής, θεμελιωτής της μετααποικιακής θεωρίας. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και έγινε ευρύτερα γνωστός με το έργο Orientalism (1978), όπου ανέλυσε πώς η Δύση κατασκευάζει στερεοτυπικές εικόνες για την Ανατολή, υποστηρίζοντας ότι αυτές οι αναπαραστάσεις εξυπηρετούν αποικιακές και πολιτικές σκοπιμότητες. Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων και μέλος του Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου. Στο έργο του Culture and Imperialism (1993) συνέχισε την κριτική του στη δυτική πολιτισμική κυριαρχία. Η σκέψη του επηρέασε βαθιά τις ανθρωπιστικές επιστήμες, ενώ συνδύασε φιλοσοφία, πολιτική και λογοτεχνία με στόχο την ανάδειξη της φωνής των καταπιεσμένων.