Γιόχαν Γκότλιμπ Φίχτε
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Η Ουσία που εκπορεύεται εκ του Θεού δεν δύναται επ' ουδενί τρόπω να είναι μία περιορισμένη, ολοκληρωμένη και αδρανής Ουσία, δεδομένου ότι ο ίδιος ο Θεός δεν είναι μία τέτοια νεκρή Ουσία, αλλά, αντιθέτως, είναι Ζωή· δύναται, επομένως, να είναι μόνον μία Δύναμη, καθόσον μόνον μία Δύναμη αποτελεί την αληθή μορφική εικόνα ή το Σχήμα της Ζωής. Και όντως δύναται να είναι μόνον η Δύναμη της πραγμάτωσης εκείνου το οποίον εμπεριέχεται εντός αυτής — ένα Σχήμα."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Δεν μπορεί αυτό που πηγάζει από τον Θεό να είναι κάτι πεπερασμένο! Όχι, ο Θεός είναι Ζωή! Και αυτό που βγαίνει από Αυτόν, δεν μπορεί παρά να είναι Δύναμη! Δύναμη που δίνει μορφή, που ζωντανεύει ό,τι υπάρχει γύρω της."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Δεν μπορεί αυτό που πηγάζει από τον Θεό να είναι κάτι πεπερασμένο, νεκρό! Όχι, ο Θεός είναι Ζωή! Και αυτό που βγαίνει από Αυτόν, δεν μπορεί παρά να είναι Δύναμη! Δύναμη που δίνει μορφή, που ζωντανεύει ό,τι υπάρχει μέσα της. Είναι το Σχέδιο της Ζωής που γίνεται πραγματικότητα!"
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Γιόχαν Γκότλιμπ Φίχτε γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1762 στο Ράμεναου της Σαξονίας και πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1814 στο Βερολίνο. Υπήρξε Γερμανός φιλόσοφος και θεμελιωτής του γερμανικού ιδεαλισμού, επηρεασμένος αρχικά από τον Καντ. Ανέπτυξε τη θεωρία της Wissenschaftslehre (Επιστήμη της Γνώσης), όπου το «Εγώ» αποτελεί την πρωταρχική αρχή της συνείδησης και της πραγματικότητας. Υποστήριξε ότι η ελευθερία και η ηθική δράση είναι θεμέλια της ανθρώπινης ύπαρξης. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Ιένας και αργότερα στο Βερολίνο, όπου έγινε ο πρώτος πρύτανης του νέου πανεπιστημίου. Στα έργα του συνδύασε φιλοσοφία, πολιτική και παιδαγωγική, ενώ οι Ομιλίες προς το Γερμανικό Έθνος (1808) αποτέλεσαν κάλεσμα για πνευματική και εθνική αναγέννηση. Η σκέψη του επηρέασε βαθιά τον Χέγκελ, τον Σέλινγκ και τη μεταγενέστερη ιδεαλιστική φιλοσοφία.