Ζήνων

Ζήνων

Ρωμαϊκή Εποχή & Ελληνορωμαϊκή Σκέψη (3ος π.Χ.–4ος μ.Χ.) Ελεατική Σχολή
Ζήνων
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Η αλήθεια είναι, ότι αυτά τα συγγράμματά μου προορίζονταν να προστατεύσουν τα επιχειρήματα του Παρμενίδη ενάντια σε εκείνους που τον κοροϊδεύουν και επιδιώκουν να δείξουν τα πολλά γελοία και αντιφατικά αποτελέσματα που υποθέτουν ότι προκύπτουν από την επιβεβαίωση του ενός. Η απάντησή μου απευθύνεται στους οπαδούς των πολλών, την επίθεση των οποίων ανταποδίδω με τόκο ανταπαντώντας τους ότι η υπόθεσή τους για την ύπαρξη των πολλών, εάν εφαρμοστεί, φαίνεται να είναι ακόμη πιο γελοία από την υπόθεση της ύπαρξης του ενός."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Έγραψα αυτά τα κείμενα για να υπερασπιστώ τον Παρμενίδη. Τον κοροϊδεύουν επειδή πιστεύει ότι όλα είναι ένα. Εγώ τους λέω: οι ιδέες σας είναι πιο γελοίες!"
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Έγραψα αυτά τα κείμενα για να υπερασπιστώ τον Παρμενίδη. Τον κοροϊδεύουν επειδή πιστεύει ότι όλα είναι ένα. Εγώ τους λέω: οι ιδέες σας είναι πιο γελοίες!"
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Ζήνων ο Ελεάτης γεννήθηκε περίπου το 490 π.Χ. στην Ελέα της Κάτω Ιταλίας και πέθανε γύρω στο 430 π.Χ., πιθανόν στην ίδια πόλη.
Υπήρξε μαθητής και στενός συνεργάτης του Παρμενίδη και βασικός εκπρόσωπος της Ελεατικής σχολής.
Έγινε γνωστός για τα περίφημα «παράδοξά» του, φιλοσοφικά επιχειρήματα που στόχευαν να υπερασπιστούν τη θεωρία του Παρμενίδη περί της ενότητας του όντος.
Τα παράδοξα του Ζήνωνα αμφισβητούσαν την ύπαρξη της κίνησης και της πολλαπλότητας, υποστηρίζοντας ότι η αντίληψή μας για τον κόσμο είναι απατηλή.
Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν το «Αχιλλέας και η χελώνα» και το «βέλος εν πτήσει», που προκάλεσαν συζητήσεις για αιώνες και επηρέασαν τη λογική και τα μαθηματικά.
Ο Αριστοτέλης τον αποκάλεσε «εφευρέτη της διαλεκτικής», καθώς ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν τη μέθοδο της αναγωγής σε άτοπο για να αποδείξουν φιλοσοφικές θέσεις.