Ζωρζ Μπατάιγ
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Στην πραγματικότητα έχουμε μόνο δύο βεβαιότητες σε αυτόν τον κόσμο—ότι δεν είμαστε τα πάντα και ότι θα πεθάνουμε. Το να συνειδητοποιεί κανείς ότι δεν είναι τα πάντα, όπως συνειδητοποιεί ότι είναι θνητός, δεν είναι τίποτα. Αλλά αν είμαστε χωρίς ναρκωτικό, αποκαλύπτεται ένα ασφυκτικό κενό. Ήθελα να είμαι τα πάντα, έτσι ώστε πέφτοντας σε αυτό το κενό, να μπορέσω να συγκεντρώσω το θάρρος μου και να πω στον εαυτό μου: Ντρέπομαι που ήθελα να είμαι τα πάντα, γιατί βλέπω τώρα ότι ήταν για να κοιμηθώ."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Δύο πράγματα είναι σίγουρα σε αυτόν τον κόσμο: Δεν είμαστε θεοί και θα πεθάνουμε. Το να το ξέρεις, δεν σημαίνει τίποτα. Αλλά αν το συνειδητοποιήσεις ξαφνικά, νιώθεις ένα κενό που σε πνίγει."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Δύο πράγματα είναι σίγουρα σε αυτόν τον κόσμο: Δεν είμαστε θεοί και θα πεθάνουμε. Το να το ξέρεις, δεν σημαίνει τίποτα. Αλλά αν το συνειδητοποιήσεις ξαφνικά, νιώθεις ένα κενό που σε πνίγει. Όταν ήθελα να είμαι τα πάντα, έπεσα σε αυτό το κενό. Τότε κατάλαβα: Ντρεπόμουν που ήθελα τόσα, απλά ήθελα να κοιμηθώ και να ξεχάσω."
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Ζωρζ Μπατάιγ γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1897 στο Billom της Γαλλίας και πέθανε στις 9 Ιουλίου 1962 στο Παρίσι. Υπήρξε ένας ιδιαίτερα ριζοσπαστικός στοχαστής, που κινήθηκε στα όρια μεταξύ φιλοσοφίας, λογοτεχνίας και μυστικιστικής εμπειρίας. Στο έργο του ανέλυσε την υπέρβαση, την ερωτικότητα, την θυσία και την καταραμένη μερίδα , προτείνοντας ότι οι κοινωνίες πρέπει να σπαταλούν πλούτο σε μη παραγωγικές δραστηριότητες. Επηρεάστηκε από Νίτσε, Φρόυντ και τον Μαρκήσιο ντε Σαντ, ενώ αρνήθηκε τον τίτλο του φιλοσόφου, επιλέγοντας τον δρόμο της εμπειρίας. Ίδρυσε την μυστικιστική ομάδα Acéphale και άφησε κληρονομιά που επηρέασε βαθιά τους Φουκώ, Ντεριντά και Κριστέβα.