"Η λειτουργία της αντικειμενικής σκέψης έγκειται στη μείωση όλων των φαινομένων που μαρτυρούν την ένωση υποκειμένου και κόσμου, αντικαθιστώντας τα με τη σαφή ιδέα του αντικειμένου καθ' εαυτό και του υποκειμένου ως καθαρής συνείδησης. Συνεπώς, διαρρηγνύει τους δεσμούς που ενώνουν το πράγμα και το ενσωματωμένο υποκείμενο, αφήνοντας μόνο αισθητές ποιότητες να συνθέτουν τον κόσμο μας (αποκλείοντας τους τρόπους εμφάνισης που περιγράψαμε), και κατά προτίμηση οπτικές ποιότητες, διότι αυτές δίνουν την εντύπωση της αυτονομίας, και διότι συνδέονται λιγότερο άμεσα με το σώμα μας και μας παρουσιάζουν ένα αντικείμενο αντί να μας εισάγουν σε μια ατμόσφαιρα. Στην πραγματικότητα όμως, όλα τα πράγματα είναι συσσωματώσεις ενός περιβάλλοντος, και κάθε ρητή αντίληψη ενός πράγματος επιβιώνει χάρη σε μια προηγούμενη επικοινωνία με μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα."