Νικολό Μακιαβέλι

Νικολό Μακιαβέλι

Αναγέννηση & Πρώιμη Νεωτερικότητα (15ος–17ος αι.) Πολιτικός Ρεαλισμός
Νικολό Μακιαβέλι
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Ένας ηγεμόνας δεν πρέπει να έχει κανέναν άλλο στόχο ή σκέψη, ούτε να επιλέγει τίποτε άλλο για τη μελέτη του, παρά μόνο τον πόλεμο και τους κανόνες και την πειθαρχία του· διότι αυτή είναι η μόνη τέχνη που ανήκει σε αυτόν που κυβερνά, και είναι τέτοιας δύναμης που όχι μόνο υποστηρίζει αυτούς που γεννιούνται ηγεμόνες, αλλά συχνά δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους να ανέλθουν από μια ιδιωτική θέση σε αυτή την τάξη."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Ο ηγέτης πρέπει να είναι στρατηγός, να ξέρει πώς να πολεμά, πώς να κατακτά, πώς να επιβληθεί. Ας αναζητήσουμε μια ηγεσία που βασίζεται στην ειρήνη!"
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Ο ηγέτης πρέπει να είναι στρατηγός, να ξέρει πώς να πολεμά, πώς να κατακτά, πώς να επιβληθεί. Ας αμφισβητήσουμε αυτή την αντίληψη, ας αναζητήσουμε μια ηγεσία που βασίζεται στην αγάπη, στην δικαιοσύνη, στην ειρήνη!"
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Νικολό Μακιαβέλι γεννήθηκε στη Φλωρεντία στις 3 Μαΐου 1469 και πέθανε στις 21 Ιουνίου 1527. Υπήρξε εξέχων πολιτικός φιλόσοφος της Αναγέννησης, που θεωρείται θεμελιωτής της σύγχρονης πολιτικής επιστήμης. Το έργο του Ο Ηγεμόνας παρουσιάζει μια πραγματιστική θεώρηση της εξουσίας, υποστηρίζοντας ότι ο ηγέτης οφείλει να ενεργεί με βάση την πολιτική αναγκαιότητα και όχι την ηθική. Αν και ο όρος μακιαβελικός συχνά δηλώνει δόλο και χειραγώγηση, πολλοί μελετητές εκτιμούν πως απλώς περιέγραφε την πολιτική πραγματικότητα του καιρού του. Υπηρέτησε στη Φλωρεντινή Δημοκρατία ως διπλωμάτης και γραμματέας, ενώ μετά την εξορία του από τους Μεδίκους αφιερώθηκε στη συγγραφή. Έγραψε επίσης τα Λόγοι πάνω στον Τίτο Λίβιο και Η Τέχνη του Πολέμου, αναλύοντας την αξία της δημοκρατίας και του πολιτικού οράματος. Η σκέψη του παραμένει επιδραστική στη σύγχρονη πολιτική θεωρία.