Τέοντορ Β. Αντόρνο
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Το Είναι, στο όνομα του οποίου επικεντρώνεται όλο και περισσότερο η φιλοσοφία του Heidegger, είναι γι' αυτόν -ως καθαρή αυτο-παρουσίαση στην παθητική συνείδηση- εξίσου άμεσο, εξίσου ανεξάρτητο από τις διαμεσολαβήσεις του υποκειμένου, όσο τα γεγονότα και τα αισθητηριακά δεδομένα είναι για τους θετικιστές. Και στα δύο φιλοσοφικά ρεύματα, η σκέψη καθίσταται αναγκαίο κακό και δυσφημείται ευρέως."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Το Είναι , σαν ένα άμεσο φως λούζει την συνείδηση, χωρίς να χρειάζεται η μεσολάβηση του υποκειμένου. Είναι σαν τα δεδομένα που βλέπουν οι θετικιστές, τα οποία θεωρούνται αδιαμφισβήτητα. Και στις δύο περιπτώσεις, η σκέψη υποτιμάται."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Το Είναι , η βάση της σκέψης του Heidegger, είναι σαν ένα άμεσο φως που λούζει την συνείδηση, χωρίς να χρειάζεται η μεσολάβηση του υποκειμένου. Είναι σαν τα δεδομένα που βλέπουν οι θετικιστές, τα οποία θεωρούνται αδιαμφισβήτητα. Και στις δύο περιπτώσεις, η σκέψη υποτιμάται, σαν να είναι εμπόδιο στην αλήθεια."
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Τέοντορ Β. Αντόρνο γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1903 στη Φρανκφούρτη και πέθανε στις 6 Αυγούστου 1969 στο Βις της Ελβετίας. Ήταν Γερμανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, μουσικολόγος και μέλος της Σχολής της Φρανκφούρτης. Υπήρξε από τους θεμελιωτές της κριτικής θεωρίας, ασκώντας δριμεία κριτική στον φασισμό, στον θετικισμό και στη μαζική κουλτούρα. Μαζί με τον Μαξ Χορκχάιμερ συνέγραψε το Dialectic of Enlightenment (1947), όπου ανέλυσαν πώς η λογική του Διαφωτισμού μπορεί να οδηγήσει σε καταπίεση. Ανέπτυξε την έννοια της αρνητικής διαλεκτικής, απορρίπτοντας την ταύτιση της σκέψης με την πραγματικότητα. Ως μουσικός, υπερασπίστηκε τη μοντέρνα μουσική και συνεργάστηκε με τον Άλμπαν Μπεργκ. Το έργο του Minima Moralia (1951) αποτελεί φιλοσοφικό στοχασμό πάνω στην καθημερινή ζωή και την ηθική μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο