Φρίντριχ Νίτσε

Φρίντριχ Νίτσε

Σύγχρονη Φιλοσοφία (τέλη 19ου–20ός αι.) Νιτσεϊσμός
Φρίντριχ Νίτσε
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Η θέα της δυστυχίας των άλλων ευφραίνει, η πρόκληση δυστυχίας ακόμη περισσότερο: ρήση σκληρά, πλην αρχαία, κραταιά, ανθρωπίνως-υπερβολικά-ανθρώπινη, την οποία ίσως και οι πίθηκοι θα υιοθετούσαν· διότι ελέχθη ότι στην επινόηση παράδοξων σκληροτήτων προλαμβάνουν τον άνθρωπο και αποτελούν, τρόπον τινά, το προοίμιό του."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Η χαρά του να βλέπεις τον πόνο των άλλων, και ακόμη περισσότερο, η ηδονή του να τον προκαλείς! Μια αρχέγονη, σκληρή αλήθεια, ριζωμένη στην ανθρώπινη φύση, τόσο βαθιά που θα μπορούσε να την κατανοήσει ακόμη και ένας πίθηκος."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Η χαρά του να βλέπεις τον πόνο των άλλων, και ακόμη περισσότερο, η ηδονή του να τον προκαλείς! Μια αρχέγονη, σκληρή αλήθεια, ριζωμένη στην ανθρώπινη φύση, τόσο βαθιά που θα μπορούσε να την κατανοήσει ακόμη και ένας πίθηκος. Λένε πως στην τέχνη της σκληρότητας, μας ξεπερνούν, σαν μια πρόγευση του τι είμαστε ικανοί να κάνουμε."
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε το 1844 και πέθανε το 1900.
Ο Φρίντριχ Νίτσε ήταν Γερμανός φιλόσοφος, ποιητής και πολιτισμικός κριτικός, γνωστός για τον προκλητικό στοχασμό του και την αμφισβήτηση των παραδοσιακών αξιών. Η σκέψη του εστιάζει στην ανατροπή της χριστιανικής ηθικής, στον υπαρξισμό και στην έννοια της “βούλησης για δύναμη”. Υπήρξε υπέρμαχος της ατομικότητας και της δημιουργίας νέων αξιών, θέτοντας το ιδανικό του “Υπερανθρώπου” ως αντίσταση στη μαζική μετριότητα. Έγραψε με ύφος ποιητικό και βαθιά διεισδυτικό, εξετάζοντας την παρακμή του πολιτισμού και τον θάνατο του Θεού. Τα έργα του “Τάδε έφη Ζαρατούστρα” και “Πέρα από το καλό και το κακό” διαμόρφωσαν καθοριστικά τον σύγχρονο στοχασμό. Παρά την παρερμηνεία του από ιδεολογικά ρεύματα, η σκέψη του Νίτσε παραμένει ανοιχτή, επικίνδυνη και απελευθερωτική.