Χέρμπερτ Μαρκούζε
Αυτολεξεί Μετάφραση
"Μπορεί η ανθρώπινη οικειοποίηση της φύσης να επιτύχει ποτέ την εξάλειψη της βίας, της σκληρότητας και της κτηνωδίας στην καθημερινή θυσία της ζωής των ζώων για τη σωματική αναπαραγωγή του ανθρώπινου γένους. Το να αντιμετωπίζουμε τη φύση για χάρη της ακούγεται καλό, αλλά σίγουρα δεν είναι για χάρη του ζώου που θα φαγωθεί, ούτε πιθανότατα για χάρη του φυτού. Το τέλος αυτού του πολέμου, η τέλεια ειρήνη στον ζωικό κόσμο — αυτή η ιδέα ανήκει στον Ορφικό μύθο, όχι σε κάποια πιθανή ιστορική πραγματικότητα. Εν όψει των δεινών που προκαλεί ο άνθρωπος στον άνθρωπο, φαίνεται τρομερά πρόωρο να εκστρατεύουμε για τον οικουμενικό βιγκανισμό ή τα συνθετικά τρόφιμα· όπως είναι ο κόσμος, η προτεραιότητα πρέπει να είναι η ανθρώπινη αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων. Κι όμως, καμία ελεύθερη κοινωνία δεν είναι φανταστική η οποία δεν καταβάλλει, υπό την ρυθμιστική ιδέα της λογικής της, τη συντονισμένη προσπάθεια να μειώσει σταθερά τα δεινά που ο άνθρωπος επιβάλλει στον ζωικό κόσμο."
Σύντομη Ελεύθερη Μετάφραση
"Μπορούμε να σταματήσουμε τη βία προς τα ζώα, ενώ οι άνθρωποι υποφέρουν. Πρέπει να βοηθήσουμε πρώτα τους ανθρώπους, αλλά και να προσπαθούμε να μειώσουμε τον πόνο που προκαλούμε στα ζώα."
Πλήρης Ελεύθερη Μετάφραση
"Μπορούμε να σταματήσουμε τη βία προς τα ζώα, ενώ οι άνθρωποι υποφέρουν. Η ιδέα μιας τέλειας ειρήνης είναι ουτοπική. Πρέπει να βοηθήσουμε πρώτα τους ανθρώπους, αλλά και να προσπαθούμε να μειώσουμε τον πόνο που προκαλούμε στα ζώα."
Disclaimer: Τα κείμενα αποτελούν ατομικές μεταφράσεις προσπαθώντας να αποδώσουν πλήρως το νόημα του πρωτότυπου κειμένου. Η σελίδα έχει επιμορφωτικό/ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Τα πνευματικά δικαιώματα των πρωτότυπων κειμένων ανήκουν στους δημιουργούς τους. Η χρήση αποσπασμάτων γίνεται στα πλαίσια του δικαιώματος παράθεσης (Fair Use).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Χέρμπερτ Μαρκούζε γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου 1898 στο Βερολίνο και πέθανε στις 29 Ιουλίου 1979 στο Στάρνμπεργκ της Γερμανίας. Υπήρξε Γερμανοαμερικανός φιλόσοφος και πολιτικός στοχαστής, βασικό μέλος της Σχολής της Φρανκφούρτης. Συνδύασε τον μαρξισμό με τη φροϋδική ψυχανάλυση, ασκώντας κριτική στον καπιταλισμό, τη μαζική κουλτούρα και την τεχνολογική κυριαρχία. Στο έργο Eros and Civilization (1955) πρότεινε μια κοινωνία απελευθερωμένη από την καταστολή των ενστίκτων, ενώ στο One-Dimensional Man (1964) ανέλυσε πώς η σύγχρονη βιομηχανική κοινωνία περιορίζει τη σκέψη και την ελευθερία. Υποστήριξε την επαναστατική δράση των περιθωριοποιημένων και επηρέασε βαθιά το φοιτητικό κίνημα της δεκαετίας του ’60. Η σκέψη του παραμένει επίκαιρη για την κριτική θεωρία και την πολιτική φιλοσοφία.