Αγαπητοί φίλοι της σκέψης, ας εστιάσουμε στην συναρπαστική περίοδο της Αναγέννησης και της Πρώιμης Νεωτερικότητας (15ος-17ος αι.). Ήταν μια εποχή όπου το βλέμμα της φιλοσοφίας μετατοπίστηκε δραματικά. Από τον Θεό και την παράδοση, στράφηκε στον Άνθρωπο, τη Λογική και την Παρατήρηση. Οι φιλόσοφοι τότε δεν φοβήθηκαν να αμφισβητήσουν παλιές βεβαιότητες. Ο Πίκο ντελλά Μιράντολα ύμνησε την αξιοπρέπεια και τις απεριόριστες δυνατότητες του ανθρώπου. Ο Μακιαβέλι ανέλυσε την πολιτική εξουσία με ψυχρό ρεαλισμό. Και βέβαια, ο Ντεκάρτ έθεσε τη συστηματική αμφιβολία και τη λογική ως θεμέλιο της γνώσης, με το εμβληματικό “Σκέφτομαι, άρα υπάρχω”. Ήταν η γέννηση ενός νέου τρόπου σκέψης, που άλλαξε για πάντα την αντίληψή μας για τον εαυτό μας και τον κόσμο.