Ας ταξιδέψουμε νοητικά στο τέλος του 19ου και τον 20ό αιώνα. Μια εποχή όπου η φιλοσοφία, σαν καθρέφτης, αντικατόπτριζε τις μεγάλες κρίσεις και ανακατατάξεις του ανθρώπου. Από την ανατροπή των αξιών του Νίτσε, φτάσαμε στους υπαρξιστές (όπως ο Σαρτρ και ο Καμύ) που μας κάλεσαν να αναλάβουμε την ευθύνη της ελευθερίας μας και να βρούμε νόημα στον παράλογο κόσμο.

Αυτοί οι φιλόσοφοι δεν φοβήθηκαν να κοιτάξουν κατάματα την ανθρώπινη ύπαρξη: την αγωνία, τη μοναξιά, αλλά και την απεριόριστη δυνατότητα δημιουργίας. Μας ώθησαν να αναρωτηθούμε: Ποιος είμαι; Ποιο είναι το νόημα; Πώς ζούμε αυθεντικά; Ένας πλούτος ιδεών που ακόμα μας εμπνέει να σκεφτόμαστε, να αμφισβητούμε, να δημιουργούμε το δικό μας μονοπάτι. Εσείς ποιους ξεχωρίζετε από αυτή την εποχή;